info@saintpaul-amicale.gr     210 45 11 954

Συνέντευξη – αφιέρωμα στον Ηλία Υφαντή

Η παρούσα συνέντευξη είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες καθώς δεν πρόκειται για απόφοιτο της Σχολής. Πρόκειται όμως για έναν ενεργό Πειραιώτη που εκπροσώπησε και με το παραπάνω την πόλη του μέσω του αθλητισμού. Από τους τελευταίους εκείνης της “φουρνιάς” και πάντα ενεργός, αν μένεις στον Πειραιά, είναι πολύ πιθανό να τον συναντήσεις στο δρόμο.

Έτσι ακριβώς έγινε και στην περίπτωσή μας καθώς ορισμένοι απόφοιτοί μας τον συνάντησαν και ζήτησαν ένα αφιέρωμα για έναν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και του πειραϊκού ποδοσφαίρου.

Προτού διαβάσετε τη συνέντευξη, είναι απαραίτητο να ευχαριστήσουμε θερμά το Νίκο Σφήκα, εγγονό του Ηλία Υφαντή και φίλο του Συλλόγου μας ο οποίος συμμετέχει σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες του Συλλόγου τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

– Πως αποφασίσατε να παίξετε ποδόσφαιρο; Ποια ήταν τα πρώτα βήματα σ’ αυτό;

Καλοκαίρι 1948, ήμουν 12 ετών. Βρισκόμουν σε διακοπές στο χωριό του πατέρα μου, στον Αθανάσιο Διάκο. Παίζοντας μπάλα με τους φίλους μου στην πλατεία με πλησιάζει ο θείος μου και μου λέει «Ηλία, δε σε είχα προσέξει. Έχεις παιδί μου ταλέντο!». Μου υποσχέθηκε ότι μόλις γυρίσουμε στον Πειραιά θα με πάει στον Ολυμπιακό να με δοκιμάσουν.

Πέταξα στα ουράνια. Άραγε θα γινόταν το όνειρό μου πραγματικότητα;

Τελειώνουν οι διακοπές, επιστρέφουμε και συζητά ο θείος μου με τον πατέρα μου ο οποίος επιμένει να ξεκινήσω πρώτα το γυμνάσιο, να περιμένουμε λίγο και μετά η μπάλα. «Πρώτα τα γράμματα».

1951-52, επιτέλους με δοκιμάζουν στον Ολυμπιακό. Ζητάω αμέσως να κάνω δελτίο, δέχεται ο πατέρας μου και ξεκινώ στην εφηβική ομάδα.

Προπονούμαι συστηματικά και κάποια στιγμή, αξέχαστη για μένα, οι κ. Βαγγέλης και Γιάννης Χέλμης με φωνάζουν στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού.

Μέσα σ’ ένα χρόνο φοράω επίσημα τη φανέλα σε φιλικό Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού. Δείχνω αμέσως το ταλέντο μου, πετυχαίνω και ένα ωραίο γκολ και σηκώνεται όλο το γήπεδο και χειροκροτεί «το μικρό» (ήμουν 16 ετών).

– Η καλύτερη και η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σας;

Υπάρχουν πολλές υπέροχες στιγμές που δύσκολα θα ξεχωρίσω όπως η στιγμή που έκανα δελτίο στον Ολυμπιακό, ο πρώτος μου αγώνας με την Α’ Ομάδα στο Γ. Καραϊσκάκης εναντίον του Ατρομήτου όπου πέτυχα 2 γκολ και καθιερώθηκα αλλά και η πρώτη μου συμμετοχή στην Εθνική μας και πιο συγκεκριμένα στην Εθνική Νέων όπου είχα και το πρώτο μου κάταγμα. Όμως, ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχει ο αγώνας Ολυμπιακός – Μίλαν 2-2. Πέτυχα ένα καταπληκτικό γκολ, ένα γκολ που έμεινε στην ιστορία και ως το πρώτο ελληνικής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

– Τι είναι αυτό που νιώθετε για τον Ολυμπιακό;

Αγάπη, λατρεία, σεβασμός σε αυτήν την ένδοξη φανέλα και όσων τη φόρεσαν και τη φορούν.

Ο Ολυμπιακός είναι η δεύτερη οικογένειά μου. Μην ξεχνάτε ότι βρέθηκα πολύ μικρός κοντά της και ένα μεγάλο κομμάτι του χαρακτήρα διαμορφώθηκε απ’ όλους αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους που είχα κοντά μου.

– Η πόλη και οι φίλαθλοι της ομάδας σας πως σας εκφράζουν το θαυμασμό τους;

Η πόλη μου μ’ έχει βραβεύσει πολλές φορές για την προσφορά μου στο ελληνικό ποδόσφαιρο και την ευχαριστώ γι’ αυτό. Όμως, πέρα από τα μετάλλια και τις αναμνηστικές πλακέτες, εκείνο που μετρά για μένα είναι η πραγματική αγάπη του κόσμου. Είναι συγκινητικό ότι ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια αποχής από τα γήπεδα, δέχομαι τόσες εκδηλώσεις λατρείας. Μου κάνει εντύπωση που με σταματούν ακόμη και νέοι άνθρωποι που δε με γνώρισαν μέσα από τους αγωνιστικούς χώρους. Συχνά μ’ αγκαλιάζουν, με φωνάζουν για να με χαιρετίσουν και θέλουν να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες μαζί μου. Νοιώθω ένας δικός τους άνθρωπος, ένα δικό τους κομμάτι.

– Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τις άλλες ομάδες και ποιον αντίπαλο θαυμάζετε;

Οι σχέσεις μου με όλες τις αντίπαλες ομάδες ήταν άριστες. Σεβόμουν τους αντιπάλους όπως κι εκείνοι. Δίναμε τις μάχες μας στο γήπεδο όμως μετά τη λήξη του αγώνα κάναμε παρέα και πολλές φορές διασκεδάζαμε μαζί. Βέβαια, ξεχωρίζω τον Κώστα Λινοξυλάκη, center back του Παναθηναϊκού. Σπουδαίος ποδοσφαιριστής και σπουδαίος φίλος που δυστυχώς έχει φύγει από τη ζωή.

– Θα αλλάζατε κάτι στην καριέρα σας;

Από τις δικές μου αποφάσεις, πράξεις και επιλογές δεν θα άλλαζα τίποτα. Έπαιξα γι’ αυτήν την ένδοξη φανέλα του Ολυμπιακού, κατάφερα να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα και να πάρω μαζί της πολλούς τίτλους. Με αγάπησε τόσο πολύ όλος ο φίλαθλος κόσμος και αυτό το νοιώθω μέχρι και σήμερα. Κάποτε δέχτηκα μια σπουδαία πρόταση από μια μεγάλη ιταλική ομάδα όμως την απέρριψα γιατί δεν ήθελα ν’ αφήσω την οικογένεια του Ολυμπιακού αλλά και την αγαπημένη μου σύζυγο, την «Ελενίτσα» μου.

Αυτό που δεν ήταν δική μου επιλογή και θα ήθελα να αλλάξω, θα ήταν να αποφύγω τα πολλά κατάγματα. Επτά τον αριθμό με χειρότερο από τον ποδοσφαιριστή Τσερέγκοφ ο οποίος έπαιζε στον Εθνικό όπου και με ανάγκασε να σταματήσω το ποδόσφαιρο.

– Πόσο έχει αλλάξει σήμερα το ποδόσφαιρο;

Τότε παίζαμε για τη φανέλα, για τους φιλάθλους μας. Θεωρούσαμε μεγάλη τιμή να είμαστε στην ομάδα μας και να αγωνιζόμαστε πραγματικά γι’ αυτήν.

Σήμερα είναι ένα επάγγελμα και αυτό. Υπάρχουν υψηλές αμοιβές, τεράστια συμβόλαια και δυστυχώς υπάρχει και η επιλογή σε ποιον αγώνα θα παίξουν και σε ποιον να προσέξουν τα πόδια τους. Φυσικά με στεναχωρεί ιδιαίτερα η μη συμμετοχή Ελλήνων ποδοσφαιριστών στις ομάδες μας. Θα ήθελα να βελτιωθούν τα φυτώρια και οι ακαδημίες μας και να προσέχουν τα ταλέντα που εύκολα φεύγουν στο εξωτερικό.

Από την παρουσία του Ηλία Υφαντή στο τουρνουά 3×3 που είχε διοργανώσει ο Σύλλογος το 2018.

– Τι θα λέγατε στα νέα παιδιά;

Πρώτα απ’ όλα να διαβάζουν, να μορφώνονται. Έτσι θα εξελιχθούν και θα κάνουν σωστές επιλογές στη ζωή τους. Να κάνουν όνειρα, να βάζουν στόχους και να αγωνίζονται γι’ αυτά. Να μην τα παρατούν γιατί με υπομονή, επιμονή και θυσίες θα φτάσουν εκεί που θέλουν και τότε θα είναι πραγματικά ευτυχισμένοι. Να είναι κοντά στον αθλητισμό. Για μένα, ο αθλητισμός είναι πολιτισμός. Σε διδάσκει όλες τις μεγάλες αξίες και σε απομακρύνει απ’ όλα αυτά που μαστίζουν σήμερα τη νεολαία μας.

– Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει μέλλον;

Οι Έλληνες είναι μια ράτσα ξεχωριστή. Με κατάλληλες συνθήκες, συχνά, ξεχωρίζουν. Η πολιτεία και οι αθλητικοί σύλλογοι πρέπει να δουλέψουν σοβαρά, να συνεργαστούν και να βοηθήσουν όλα αυτά τα παιδιά που αγαπούν το ποδόσφαιρο έτσι ώστε να προοδεύσουν. Σύγχρονοι προπονητικοί χώροι, ακαδημίες με υποδομές, επαγγελματίες προπονητές, αναμόρφωση των πρωταθλημάτων και λιγότερες μεταγραφές. Έτσι θα υπάρχουν κίνητρα για τα παιδιά μας.

Τον ποδοσφαιριστή που ξεχωρίζω από τη σημερινή γενιά είναι ο Κώστας Φορτούνης. Είναι ένα παιδί σοβαρό, με ταλέντο, πολλές δυνατότητες και εύχομαι ο Ολυμπιακός να τον προσέχει και να τον αξιοποιήσει ανάλογα.

* Ο Ηλίας Υφαντής (γεν. 1936) υπήρξε σπουδαίος και διεθνής ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού από το 1953 έως το 1964 όπου και κατέκτησε 6 πρωταθλήματα Ελλάδος και 7 κύπελλα Ελλάδος. Την περίοδο 1964-65, αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς όπου και σταμάτησε την καριέρα του λόγω χρόνιων τραυματισμών.

Ίσως σε ενδιαφέρουν …

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Ας κρατήσουμε επαφή